27/7/08

Μουσικά ναρκωτικά.

Μάνο, μόνο εσύ έχεις απομείνει να με ανακουφίζεις με την μουσική σου από τον πόνο μου. Μόνο η μουσική σου έχει την δυνατότητα να με παρηγορεί και να με κάνει να ξεχνώ τον πόνο μου. Μέχρι τώρα έχω δοκιμάσει πολλά, διάφορα είδη μουσικής μα η δικιά σου είναι αυτή που απαλύνει πληγές.


Με σεβασμό απευθυνόμενος στην μνήμη σου.

Σε ευχαριστώ.

4 σχόλια:

paranoia είπε...

Όχι μόνο ξέρει να απαλύνει τις καρδιές αλλά και να ενεργοποιεί μέσω της μουσικής του, τα πιό ουσιαστικά ερωτογενή ηλεκτρόδια της ψυχής μας.
Αξέχαστε Μάνο.

Σμέμνιος Ναΐτης είπε...

Αυτός που στερήθηκε τον έρωτα και την ζωή βρήκε καταφύγιο στα υπόηχα ακούσματα της ψυχής. Και όταν μετά από πολύ κόπο τα μετέφερε στο χαρτί και στον αέρα, τότε ξεπήδησε μία δύναμη που μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που κάποιος βλέπει τα πράγματα. Να κάνει τον κόσμο να φαίνεται αλλιώτικος ή να κάνει τον κόσμο να μην φαίνεται. Αυτή είναι η δύναμή του καλλιτέχνη η δύναμη της άλλης οπτικής.

paranoia είπε...

Δε νομίζω ότι είναι πάντοτε η στέρηση του έρωτα πηγή δημιουργίας αλλά το πως οι όποιες αισθητικές εμπειρίες καλλιεργούνται και αναπτύσσονται από τον άνθρωπο, που τις έζησε. Και όπως λες και συ, με γνώμονα το πως ερνηνεύει την πραγματικότητα.

Σμέμνιος Ναΐτης είπε...

Δεκτό. Απλά ήμουν ολίγον μονότροπος.